در شرایطی که ایران در تحریم به سر می برد، رسیدن به این مرحله می تواند یک موفقیت

جالب توجه باشد.و حتی می توان از آن به عنوان یک غرور ملی یاد کرد،البته این مسیر باید

در جهت اعتلای کشور طی شود.من خیلی خنده ام می گیرد که عده ای نابخردانه و از روی

عدم باور البته عدم باور خودشان با این مساله خیلی بی تفاوت برخورد می کنند و آن را به

یک اتفاق ساده تشبیه می کنند.و این پیشرفت کم نظیر را در حد یک رویداد بی اهمیت در

سطح جهان می دانند.براستی این افراد در چه دنیایی زندگی می کنند.در دنیای سر خورده

و آرزوهای دست نیافتنی خود غرق شده اندوهمه چیز را در آرمانگرایانه ترین حد خود می بینند.

ما به مرحله ای از دانش هسته ای دست یافته ایم که کشور های بزرگ و کوچک دنیا از شمال

اروپا تا جنوب آمریکای لاتین و از غرب استرالیا تا شرق دوست داشتنی خودمان، خیلیها آرزو

دارند تا در ابتدای این دانش قرار بگیرند،اما نمی توانند. چرا؟ چون توان،دانش،استعداد،اراده،

انگیزه و ... جوان ایرانی را ندارند.خوب بخوانید ما در تحریم همه جانبه به این مرحله رسیدیم.

من بخاطر تمام دلایل بالا و بخاطر تمام چیزهایی که نمی شود نوشت خوشحالم،شما چطور؟

عباس لایق - بیشتر از 10 سال بود که می‌شناختمش، امروز که تمام این مدت آشنایی را به مرور می‌نشینم، به خاطر نمی‌آورم که هیچ گاه چهره او را عبوس و بی‌لبخند دیده باشم، گویا لبخند جزئی از چهره او بود

 لبخندهایی که گاه غم و درد پنهان را هم در زیر آن می‌شد احساس کرد اما او همواره متبسم و خوبرو و خندان بود. دیروز هم که یکدم پیکر بی‌جانش را روی سنگ غسالخانه دیدم، به عنوان آخرین دیدار به چهره‌اش نگریستم، صورت سالم بود و چهره کماکان متبسم می‌نمود – اگر چه قصه پرتاب شدنش از طبقات بالایی ساختمانی صورت ظاهر مرگ او ذکر شده بود- نمی‌دانم درباره او چه باید بنویسم ولی می‌خواهم که بنویسم و این را هم می‌دانم که قصد مداحی ندارم، ضمن اینکه آقا مرتضی پروازی‌مقدم هم نیاز به مدح ندارد. اگر که یک از هزاران واقعیت‌های زندگی او بازگفته شود خود می‌تواند مدحی کم‌نظیر را درباره او رقم بزند و نیاز به طول و عرض بسیار هم نیست و من هم کوتاه می‌گویم: مرتضی پروازی‌مقدم روزنامه‌نگار و ورزشی‌نویسی بود که گرفتار بازی‌های ضداخلاق حرفه‌اش نشد و حاضر نشد در هیچ معامله‌ای قلمش را در معرض فروش قرار دهد و همواره ایام قلمزنی و مدیریتش در روزنامه‌اش از سر دلسوزی و مهر به مردم و جامعه بود. او ورزش را به عنوان یک مقوله فرهنگ‌ساز و فرهنگی، عاملی مؤثر و مفید در مسیر کمال می‌دانست و آن را راهگذر خدمت خود قرار داده بود و با صبر و حوصله و متانتی درخور توجه و اعتنا که از صفات اهل فرهنگ و فرزانگی است، راه هدایت و ممانعت از کجروی‌های دنیاخواهانه را در این عرصه پرپهنا و بسیار خطر با تمام مشقاتی که سر راهش بود بزرگوارانه طی کرد و با گام زدن در این صحرای پرخار و این آزمایش آتش، سرافراز و سیاوش‌وار سر برآورد و مصداقی شد بر این باور که «پس می‌توان از سوی دیگر هم جهان را دید.»

ای خوشا تنهایی زین سان پر از آواز و راز
رفت و تنها و هزاران در هزاران رفت مرد
شیشه تنهایی معصوم او را یادها
شست و شو دادند و همچون روح باران رفت مرد

وتو چه غریبانه رفتی ای دوستی که نمی شناختمت! تو از هواپیما سقوط نکردی

تا عده ای دست به قلم شوند تا از توی تنها خداحافظی کنند.آنان از کسانی که

ندیده اند همین گونه یاد می کنند.شاید تو از دسته آنها نبودی!راستی حرفه ات

نوشتن بود؟من هم می نویسم و عاشق نوشته هایت بودم چون جنس نوشتنت

ورزشی بود.بنویس،از خاطراتت بنویس،بنویس که آرزویت این بود که جام جهانی 

را ببینی،اما ای دوست،نه دیگر ننویس.من به جای تو می نویسم! تو فقط به این

فکر کن که چقدر غریبانه رفتی.براستی که (لایق) به نیکی از تو یاد کرد:

سوگواران تو امروز خموشند همه! 

تیم منچستر یونایتد توانست تیم آرسنال را با ۲ گل وین رونی و پارک جی سونگ شکست دهد.

نکته جالب توجه این دیدار این بود که پارک جی سونگ آسیائی موفق به گل زنی شد.

وین رونی هم با این گل باز هم نشان داد در جام جهانی می تواند کمک خوبی به انگلستان کند.

فرگوسن: برای قضاوت زود است
سرآلکس فرگوسن، سرمربی شیاطین سرخ معتقد است که سه هفته دیگر قهرمان این فصل از رقابت های لیگ برتر مشخص می شود.

 حدود سه هفته دیگر یعنی 29 آوریل استمفوردبریج میزبان منچستر یونایتد است و مردان فرگوسن امیدوارند تا با شکست دادن چلسی قهرمانی این فصل را از آن خود کنند.
فرگوسن طی مصاحبه ای اظهار داشت: هنوز روز موعود فرا نرسیده است و تا آن زمان سه هفته دیگر باقی است تا قهرمان اصلی مشخص شود.
وی در ادامه افزود: هفته آینده چلسی بازی سختی با بولتون خواهد داشت و در صورت پیروزی باید اورتون و بلکبرن را از سر راه بردارد و تازه پس از پشت سر گذاشتن تمام این موانع بازی سرنوشت ساز آغاز خواهد شد.
سرمربی یونایتد در خاتمه گفت: تا اینجای کار همه چیز بر وقف مراد ما بوده است و از هم اکنون خود را برای مغلوب ساختن چلسی و در نتیجه بر سر گذاشتن تاج قهرمانی  آماده کرده ایم.

ما هنوز هم نگران نیستیم
خوزه مورینیو، سرمربی آبی پوشان چلسی معتقد است که منچستریونایتد در مورد کسب عنوان قهرمانی دچار اضطراب شده است.

 در دیدار روز یکشنبه چلسی و وستهام، آبی پوشان چلسی پس از اخراج مانیش در دقیقه 16 تنها با 10 بازیکن موفق شدند پیروز میدان شوند.
مورینیو طی مصاحبه ای اظهار داشت: منچستریونایتد مختار است پیروز شود یا شکست بخورد و این موضوع هیچ اهمیتی برای ما ندارد و تاثیری هم در هدف و روندی که پیش گرفته ایم نخواهد داشت و این امر را ثابت کردیم، زیرا تنها با 10 بازیکن 4 بر یک پیروز شدیم و جالب اینکه بیشتر به نظر می رسید چلسی با 12 بازیکن بازی می کند تا 10 بازیکن.
وی افزود: "روحیه بازیکنان برای خود من غیرقابل باور بود و آنها از همان آغاز بسیار خوب عمل می کردند و از هیچ چیز نمی ترسیدند."
سرمربی چلسی در خاتمه در جواب این سوال که آیا اخراج مانیش درست بود یا خیر گفت: از جایی که من ایستاده و شاهد بازی بودم، خیر! اما به هر حال پیروز شدیم و بهترین تجربه ای که از بازی کسب کردیم این بودکه با 10 بازیکن هم می توان بازی کرد و مهم اتحاد و قدرت کل تیم است.

 فقط می تونم بگم اگر منچستر قهرمان این فصل شود خیلی دلم می خواهد که چهره مورینیو را ببینم.