اگر کسی دلیلی در زندگی نداشته باشد که حاضر شود برای آن بمیرد،آن شخص لیاقت زندگی ندارد.

مارتین لوترکینگ

سلام

از همه بابت چند روز ننوشتنم معذرت می خواهم.ولی من بی تقصیر هستم!! مشکل از اینجا شروع

شد که بلاگ اسکای را فیلتر کرده اند! ومن هم از سرویس دهنده ای(ISP) استفاده می کنم که این

بلاگ اسکای دوست داشتنی را فیلتر کرده است.لازم است این را هم بدانید که همه (ISPS) این کار

را انجام نداده اند.من البته شاید ۲۰ فیلتر شکن را امتحان کردم تا دیروز تونستم با یکی از قویترین

فیلتر شکنها وارد بلاگ اسکای بشم.البته من الان در کافی نت هستم!! خلاصه شرمنده دوباره

مرور رویدادهای چند روز گذشته زمین

نامه تاریخی جناب رئیس جمهور به بوش پسر

آقاى جورج بوش
رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا
براى مدتى است که من فکر مى کنم چگونه کسى مى تواند تناقضات غیرقابل انکارى را توجیه کند که در فضاى بین المللى وجود دارد که همچنان به طور مداوم درباره آنها به ویژه در گردهمایى هاى سیاسى و در میان دانشجویان دانشگاه ها بحث و تبادل نظر مى شود. بسیارى از سئوالات بى پاسخ مانده اند. اینها مرا وادار کرده است تا به بحث درباره برخى از تناقضات و سئوالات با این امید که بتواند فرصتى را براى اصلاح و جبران آنها فراهم کند بپردازم.
آیا کسى مى تواند پیرو عیسى مسیح (ع) پیامبر بزرگ خدا باشد،
احساس التزام به احترام به حقوق بشر کند،
لیبرالیسم را به عنوان مدلى از تمدن ارائه کند،
مخالفت کسى را با اشاعه سلاح هاى هسته اى و سلاح هاى کشتارجمعى اعلام کند،
«جنگ با ترور» را شعار خود بسازد،
و در آخر،
به سوى استقرار جامعه بین المللى واحدى رود- جامعه اى که مسیح و پارسایان زمین روزى بر آن فرمانروایى کنند- اما در عین حال، کشورهایى را مورد حمله قرار دهد؛ جان ها، شهرت و مایملک مردم را نابود کند و فرصت اندکى را ایجاد کند و اجازه دهد جنایتکاران، شهرى کوچک یا براى مثال کل یک روستا یا شهر را به آتش بکشند،
یا به دلیل احتمال وجود سلاح هاى کشتارجمعى در کشورى آن کشور اشغال شود، حدود یکصد هزار تن در آن کشته شوند، منابع آبى، کشاورزى و صنعتى اش نابود شوند، نزدیک به ۱۸۰ هزار نیروى خارجى در آن مستقر گردند، حرمت حریم هاى خانه شهروندان را بشکند و کشور را شاید ۵۰ سال به عقب بازگرداند. به چه قیمتى؟ صدها میلیارد دلار از خزانه یک کشور و چندین کشور مشخص دیگر خرج مى شود و ده ها هزار تن از مردان و زنان جوان به عنوان نیروهاى اشغالگر در وضعیتى آسیب پذیر دور از خانواده و عزیزانشان قرار مى گیرند، دستانشان به خون دیگران آلوده مى شود، مجبور هستند که فشار روانى بسیارى را تحمل کنند که هر روزه برخى از آنها را به خودکشى وادار مى کند و برخى آنها را با افسردگى به خانه بازمى گرداند و آنها با انواع بیمارى ها و ناراحتى ها دست و پنجه نرم مى کنند. در حالى که برخى از آنها نیز کشته شده و اجسادشان به خانواده هایشان بازگردانده مى شود.
در چارچوب وجود سلاح هاى کشتارجمعى، این تراژدى به غرق شدن ملت کشور اشغال شده و کشور اشغالگر مى انجامد. سپس مشخص مى شود که هیچ سلاح کشتارجمعى وجود نداشته است که بر اساس آن اقدام را آغاز کرد.
البته صدام یک دیکتاتور جنایتکار بود. اما جنگ براى سرنگون کردن او به راه انداخته نشد. هدف اعلام شده جنگ، یافتن و نابود کردن سلاح هاى کشتارجمعى بود. او در راستاى هدفى دیگر سرنگون شد. با این حال مردم منطقه از این بابت خوشحالند. این را خاطرنشان مى کنم که در خلال سال هاى بسیار جنگ علیه ایران، صدام از سوى غرب مورد حمایت قرار گرفت.
آقاى رئیس جمهور،
احتمالاً مى دانید که من یک آموزگارم. دانشجویان من از من مى پرسند که این دست اقدامات چگونه با ارزش هاى اعلام شده در ابتداى این نامه و اداى وظیفه در قبال سنن عیسى مسیح(ع) پیامبر صلح و بخشش، تطبیق دارد.
زندانیانى در خلیج گوانتانامو وجود دارند که محاکمه نشده اند، حقوق قانونى شان سلب شده، خانواده هایشان نمى توانند آنها را ببینند و آشکارا در سرزمینى غریب خارج از کشور خودشان نگهدارى مى شوند. هیچ نظارت بین المللى بر وضعیت و سرنوشت آنها وجود ندارد. کسى نمى داند که آیا آنها زندانى، زندانى جنگى، متهم یا جانى هستند.
بازرسان اروپایى وجود زندان هاى مخفى را در اروپا تایید کرده اند. من نمى توانم آدم ربایى شخصى و بردن آن مرد یا زن به زندان هاى مخفى را با اصول هیچ سیستم حقوقى ارتباط دهم. براى آن موضوع من نمى توانم درک کنم که چگونه چنین اقداماتى مطابق با ارزش هاى مطرح شده در ابتداى این نامه به طور مثال، آموزه هاى عیسى مسیح(ع)، حقوق بشر و ارزش هاى لیبرال مرتبط است؟
افراد جوان، دانشجویان دانشگاه ها و مردم عادى سئوالات بسیارى را درخصوص پدیده اسرائیل دارند. من مطمئنم که با برخى از آنها آشنا هستید.
در طول تاریخ بسیارى از کشورها اشغال شده اند اما من فکر مى کنم استقرار کشورى جدید با مردمى جدید، پدیده اى جدید است که منحصر به زمانه ما است.
دانشجویان مى گویند که ۶۰ سال پیش چنین کشورى وجود نداشت. آنها نقشه ها و کره هاى قدیمى را نشان مى دهند و مى گویند شما هم مانند ما تلاش کنید. ما قادر نبوده ایم کشورى به نام اسرائیل را بیابیم.
من به آنها مى گویم تاریخ جنگ جهانى اول و دوم را مطالعه کنید. یکى از دانشجویانم به من گفت که در جریان جنگ جهانى دوم که بیش از ده ها میلیون نفر جان خود را از دست دادند، اخبار مربوط به جنگ به سرعت از سوى طرف هاى در حال جنگ منتشر مى شد. پس از جنگ آنها ادعا کردند که شش میلیون یهودى کشته شده اند. شش میلیون انسانى که قطعاً با دو میلیون خانواده وابستگى داشته اند.
دوباره اجازه دهید، فرض کنیم که این رخدادها حقیقت دارد. آیا این به صورت منطقى مى تواند تاسیس کشور اسرائیل در خاورمیانه یا حمایت از چنین کشورى را توجیه کند؟
آقاى رئیس جمهور،
من مطمئن هستم که شما مى دانید چگونه- و به چه هزینه اى- اسرائیل ایجاد شد:
- چندین هزار نفر در این فرآیند کشته شدند؛
- میلیون ها تن از افراد بومى آواره گشتند؛
- صدها هزار هکتار از اراضى کشاورزى، باغات زیتون، شهرها و روستاها تخریب شدند.
این تراژدى مختص به زمان استقرار اسرائیل نیست و متاسفانه ۶۰ سال است که تاکنون جریان دارد.
رژیمى مستقر شده است که هیچ رحمى را حتى براى کودکان قائل نیست، خانه ها را در حالى که ساکنانش هنوز در آن هستند، نابود مى کند، فهرست پیش دستانه اش و طرح هاى خود را براى ترور شخصیت هاى فلسطینى اعلام مى کند و هزاران تن از فلسطینیان را در زندان نگه مى دارد. چنین پدیده اى حتى در بعیدترین حالت ممکن در حافظه تاریخى کنونى نیز منحصر به فرد است.
سئوال مهم دیگرى که مردم مى پرسند این است که چرا این رژیم مورد حمایت قرار مى گیرد؟
آیا حمایت از این رژیم با آموزه هاى عیسى مسیح(ع) یا موسى(ع) یا ارزش هاى لیبرال همخوانى دارد؟
آیا ما این گونه درک مى کنیم که اجازه دادن به ساکنان اصلى این سرزمین ها- داخل و خارج از فلسطین- چه مسیحى، مسلمان یا یهودى باشند، براى تعیین سرنوشتشان در تضاد با اصول دموکراسى، حقوق بشر و آموزه هاى پیامبران است؟ اگر نه، چرا چنین مخالفت گسترده اى با برگزارى همه پرسى انجام مى شود؟
دولت تازه انتخاب شده فلسطین اخیراً قدرت را در دست گرفته است. تمام ناظران مستقل تایید کرده اند که این دولت برآمده از انتخابات است. به طور غیرقابل باورى آنها دولت منتخب را زیر فشار گذاشته اند و به آن توصیه کرده اند که رژیم اسرائیل را به رسمیت بشناسد، از مقاومت دست بردارد و برنامه هاى دولت پیشین را دنبال کند.
اگر دولت فعلى فلسطین همان وضعیت سابق را در پیش مى گرفت، ملت فلسطین آن را انتخاب مى کرد؟ دوباره مى گویم آیا چنین موضعى در مخالفت با دولت فلسطین ربطى با ارزش هایى که پیشتر مطرح شده است، دارد؟ مردم همچنین مى گویند: «چرا تمام قطعنامه هاى شوراى امنیت سازمان ملل در محکومیت اسرائیل وتو مى شود؟»
آقاى رئیس جمهور،
همان گونه که شما به خوبى آگاه هستید، من در میان مردم زندگى مى کنم و در ارتباط مداوم با آنها هستم - بسیارى از مردم خاورمیانه نیز مى توانند با من تماس داشته باشند- آنها به سیاست هاى دوگانه اعتمادى ندارند. این مشخص است که مردم منطقه به صورت فزاینده اى از چنین سیاست هایى خشمگین هستند.
من قصد ندارم که سئوال هاى زیادى را مطرح کنم، اما نیاز است که چند نکته دیگرى را نیز یادآور شوم.
چرا هرگونه دستاورد تکنولوژیک و علمى در منطقه خاورمیانه به معناى تهدید علیه رژیم صهیونیستى تصویر و تعریف مى شود؟ آیا تحقیق و توسعه علمى یکى از حقوق بنیادین ملت ها نیست؟
شما با تاریخ آشنایى دارید. جداى از قرون وسطى در چه زمان دیگرى از تاریخ پیشرفت علمى و فنى جرم محسوب مى شده است؟ آیا احتمال این که دستاوردهاى علمى براى مقاصد نظامى مورد استفاده قرار گیرد، مى تواند دلیلى کافى براى مخالفت با علم و فناورى به صورت توأمان باشد؟ اگر چنین پیش فرضى درست باشد بنابراین باید با تمام قوانین علمى از جمله فیزیک، شیمى، ریاضى، پزشکى، مهندسى و ... نیز مخالفت شود!
دروغ هایى درخصوص موضوع عراق مطرح شده است. نتیجه چه بود؟ شکى ندارم که دروغ گفتن در تمام فرهنگ ها نکوهیده است و شما هم دوست ندارید که دروغ بشنوید.
آقاى رئیس جمهور،
آیا ساکنان آمریکاى لاتین حق ندارند که بپرسند چرا دولت هاى منتخب شان مورد مخالفت قرار مى گیرند و رهبرانى که از طریق کودتا بر سر کار آمده اند، حمایت مى شوند؟ یا چرا آنها باید به صورت مداوم مورد تهدید قرار بگیرند و در هراس به سر برند؟
مردم آفریقا، سختکوش، خلاق و مستعد هستند. آنها مى توانند نقشى مهم و ارزشمند را براى تامین نیازهاى بشریت ایفا کنند و پیشرفت مادى و معنوى آن را ارتقا بخشند. فقر و مشقت در بخش هاى عظیمى از آفریقا مانع از تحقق چنین امرى مى شود. آیا آنها حق ندارند بپرسند چرا ثروت عظیم شان - از جمله منابع معدنى- با وجود این حقیقت که آنها بیش از دیگران به آن نیاز دارند چپاول مى شود؟
مجدداً مى گویم آیا چنین اقداماتى برآورنده آموزه هاى مسیح(ع) و معتقدات حقوق بشر است؟
مردم شجاع و مومن ایران نیز سئوالات و گلایه هاى بسیارى دارند که از آن جمله کودتاى ۱۳۳۲ و به تبع آن سرنگونى رژیم مشروع وقت، مخالفت با انقلاب اسلامى، تبدیل سفارت به مقر حمایت از فعالیت هاى مخالفان جمهورى اسلامى (هزاران صفحه از اسناد بر این ادعا صحه مى گذارند)، حمایت از صدام در جنگى که علیه ایران به راه انداخت، مورد اصابت قرار دادن هواپیماى مسافربرى ایرانى، مسدود کردن دارایى هاى ملت ایران، افزایش تهدیدات، خشم و نارضایتى و همچنین مخالفت با پیشرفت علمى و هسته اى ملت ایران (درست زمانى که تمام ایرانى ها خوشحال از پیشرفت کشورشان هستند) و بسیارى از گلایه هایى دیگر که من در این نامه به آن اشاره نمى کنم.
آقاى رئیس جمهور،
یازده سپتامبر واقعه فجیعى بود. کشتار بى گناهان در تمامى نقاط جهان اسفبار و وحشتناک است. دولت ما به سرعت انزجار خود را از ترتیب دهندگان این واقعه ابراز کرد و ضمن ابراز تسلیت به بازماندگان، با آنها ابراز همدردى کرد.
تمام دولت ها وظیفه دارند که از جان، مال و شأن شهروندانشان محافظت کنند. گفته مى شود که دولت شما سیستم هاى امنیتى، حفاظتى و اطلاعاتى گسترده اى را به خدمت گرفته است و حتى مخالفانش در خارج را نیز دستگیر مى کند. یازده سپتامبر عملیات ساده اى نبود. آیا مى توانست بدون هماهنگى با سرویس هاى اطلاعاتى و امنیتى طرح ریزى و اجرا شود؟
البته این یک حدس و گمان دانشگاهى است؛ چرا جنبه هاى این حمله مخفیانه باقى مانده است؟ چرا چیزى در رابطه با آن که چه کسى مسئولیت این حملات را برعهده گرفته است، به ما گفته نمى شود؟ و چرا آنها که مسئول و مقصر شناخته شدند، مورد محاکمه قرار نگرفتند؟
تمام دولت ها وظیفه دارند که امنیت و آرامش ذهنى را براى شهروندانشان فراهم کنند. چندین سال است مردم کشورتان و همسایگان نقاط دردسرخیز جهان آرامش ندارند. پس از یازده سپتامبر به جاى ترمیم احساسات جریحه دار شده بازماندگان و مردم آمریکا- که به طور گسترده اى متاثر از حملات بودند- برخى از رسانه هاى غربى صرفاً به تشدید فضاى ترس و ناامنى پرداختند؛ برخى به طور مداوم درباره احتمال حملات تروریستى جدیدتر صحبت کردند و مردم را در وحشت نگه داشتند. آیا این خدمتى به مردم آمریکا است؟ آیا امکان محاسبه خسارات ناشى از ترس و دلهره وجود دارد؟
شهروندان آمریکا در ترس مداوم از حملات تازه اى زندگى کردند که مى توانست هر لحظه و در هر مکانى رخ دهد. آنها در خیابان ها، محل کارشان و خانه احساس ناامنى داشتند. چه کسى از چنین وضعیتى خوشحال است؟ چرا رسانه ها به جاى انتقال احساس امنیت و فراهم کردن آرامش ذهنى به افزایش احساس ناامنى دامن زدند؟
برخى معتقدند این جنجال سازى ها راه را براى حمله اى به افغانستان - و حتى توجیه آن - باز کرد.
دوباره باید به نقش رسانه اشاره کنم. در منشور رسانه اى، انتشار اطلاعات صحیح و گزارش دهى صادقانه ماجرا از اصول اعتقادى است. من تاسف عمیقم را از بى توجهى اى که برخى رسانه هاى مشخص غربى نسبت به این اصول نشان دادند ابراز مى کنم. بهانه اصلى براى حمله به عراق وجود سلاح هاى کشتارجمعى بود. این به طور مداوم تکرار شد - و به افکار عمومى القا شد تا در نهایت باور کنند- و زمینه براى حمله به عراق مهیا گشت.
آیا حقیقت در یک فضاى ساختگى و گمراه کننده گم نمى شود؟
مجدداً اگر اجازه داده شود که حقیقت گم شود، چگونه مى توان آن را با ارزش هاى فوق الذکر وفق داد؟ آیا حقیقت نزد قادر مطلق نیز قابل پنهان کردن است؟
آقاى رئیس جمهور،
در کشورهاى اقصى  نقاط جهان شهروندان تامین کننده هزینه هاى دولت هستند تا دولتشان در مقابل قادر باشد به آنها خدمت کند.
سئوال اینجا است که «صدها میلیارد دلار پولى که سالانه براى جنگ عراق هزینه شد چه حاصلى براى شهروندان داشت؟»
همان طور که جنابعالى آگاهید، در برخى از ایالت هاى کشور شما مردم در فقر به سر مى برند. چندین هزار بى خانمان و بیکار مشکلى عمده در کشورتان به شمار مى رود. البته این مشکلات کمابیش در سایر کشورها نیز وجود دارد. با در نظر گرفتن این شرایط آیا هزینه هاى سرسام آور جنگ که از جیب ملت پرداخت مى شود مى تواند توجیه کننده و در راستاى اصول پیشتر مطرح شده باشد؟
آنچه ذکر آن رفت، برخى از گلایه هاى مردم سراسر جهان، منطقه ما و کشور شما است. اما قصد اصلى من- که امیدوارم تا حدى با آن موافق باشید- بدین شرح است:
آنها که در مسند قدرت قرار دارند براى زمان مشخصى بر سر کارند و نمى توانند به صورت نامحدود حکومت کنند اما نام آنها در تاریخ ثبت مى شود و به طور مداوم در آینده نزدیک و دور مورد قضاوت قرار مى گیرند.
مردم دوران ریاست جمهورى ما را مورد ارزیابى قرار مى دهند.
آیا ما توانستیم صلح، امنیت و سعادت را براى ملتمان به ارمغان بیاوریم یا این که مسبب ناامنى و بیکارى بوده ایم؟
آیا ما قصد استقرار عدالت را داشتیم یا این که صرفاً در راستاى حمایت از منافع گروه هایى خاص گام برمى داشتیم، یا با اعمال زور بر بسیارى از مردمى که در فقر و مشقت زندگى  مى کنند قصد داشتیم عده قلیلى را ثروتمند و قدرتمند کنیم و در نتیجه تائید مردم و قادر متعال را با منافع آنها معاوضه کنیم؟
آیا ما از حقوق مستضعفان دفاع مى کردیم یا آنها را نادیده مى گرفتیم؟
آیا ما از حقوق تمام انسان ها در سراسر جهان دفاع مى کردیم یا برایشان جنگ  برمى افروختیم، به صورت غیر قانونى در امور آنها مداخله ، زندان هاى جهنمى برایشان ایجاد و آنها را محبوس مى کردیم.
آیا ما صلح و امنیت را براى جهان به ارمغان آوردیم یا طیفى از تهدید و ارعاب را برمى انگیختیم؟
آیا ما حقایق را به مردم مان و سایر مردم جهان مى گفتیم یا نسخه تحریف شده آن را در اختیارشان قرار مى دادیم؟
آیا ما طرف ملت بودیم و یا اشغالگران و متجاوزان؟
آیا دولت ما رفتارى منطقى، عقلانى، اخلاق مدار، صلح جویانه، وظیفه مدار، عدالت محور، خدمت رسان به مردم را در پیش گرفت و عامل سعادت، پیشرفت و احترام گذار به عزت مردم بود و یا به نیروى اسلحه، ارعاب، ناامنى، بى اعتنایى به انسان ها، تاخیر در روند پیشرفت و تعالى سایر ملل و نقض حقوق ملت ها گرایش داشت و دست آخر آنها درباره ما این گونه قضاوت خواهند کرد که آیا ما صادق به سوگند خود در حین قرار گرفتن بر مسند کار مبنى بر خدمت رسانى به مردم که وظیفه اصلى ما و سنت پیامبران است پایبند ماندیم یا خیر؟
آقاى رئیس جمهور، چه مدت دیگر جهان مى تواند چنین وضعیتى را تحمل کند؟
این موج، جهان را به کدام سو هدایت خواهد کرد؟
چه مدت مردم جهان باید هزینه تصمیمات اشتباه برخى رهبران را پرداخت کنند؟
چه مدت دیگر طیف ناامنى که از جانب انبارهاى سلاح هاى کشتار جمعى ایجاد شده است مردم جهان را به خود مشغول خواهد کرد؟
چه مدت دیگر خون زنان، مردان و کودکان بى گناه در خیابان ها ریخته مى شود و منازل مردمان بر سرشان خراب مى شود؟ آیا شما از وضعیت موجود جهان رضایت دارید؟
آیا فکر مى کنید سیاست هاى فعلى موجود مى تواند ادامه یابد؟
اگر میلیاردها دلارى که خرج امنیت، نبردهاى نظامى و انتقالات نیرو ها شده است خرج سرمایه گذارى و یارى کشور هاى فقیر، ارتقاى سلامت، مبارزه با امراض گوناگون، تحصیل و بهبود وضعیت ذهنى و جسمى، یارى رسانى به قربانیان بلایاى طبیعى، ایجاد فرصت هاى شغلى و تولیدى، پروژه هاى توسعه اى و فقرزدایى، استقرار صلح، میانجیگرى در بین کشور هاى در حال مناقشه و خاموش کردن شعله هاى مناقشات نژادى، قومى و سایر مناقشات مى شد جهان مى توانست همان گونه که امروز هست، باشد؟ آیا دولت شما و مردم شما به صورت توجیه پذیرى از این بابت به خود نمى بالیدند؟ آیا وضعیت سیاسى و اقتصادى دولت شما از وضعیت کنونى مستحکم تر نبود؟ و من بسیار متاسفم که باید بگویم آیا در این صورت، نفرت فزاینده جهانى از دولت هاى آمریکایى باز هم وجود داشت؟
آقاى رئیس جمهور، قصد ندارم که کسى را ناراحت کنم.
اگر ابراهیم، اسحاق، یعقوب، اسماعیل، یوسف یا عیسى مسیح (ع) امروز با ما بودند چگونه درباره چنین رفتارى قضاوت مى کردند؟ آیا به ما نقشى براى ایفاى آن در جهان موعود که عدالت در آن جهانى خواهد شد و عیسى مسیح (ع) در آن حاضر خواهد شد داده مى شد؟ آیا اصولاً آنها ما را قبول مى کردند؟
سئوال بنیادین من این است: آیا راه بهترى براى تعامل با سایر کشورهاى جهان وجود ندارد؟ امروز هزاران میلیون مسیحى، هزاران میلیون مسلمان و میلیون ها نفر از پیروان آموزه هاى موسى (ع) در جهان زندگى مى کنند. تمام ادیان الهى به توحید یا اعتقاد به خداى واحد و نه هیچ کس دیگر در جهان احترام مى گذارند.
قرآن کریم در این لغت مشترک تاکید مى کند و از پیروان ادیان الهى مى خواهد و مى گوید (سوره ۳ آیه ۶۴): اى اهل کتاب! بیایید از آن کلمه حق که میان ما و شما یکسان است و بر حق مى دانیم پیروى کنیم و آن کلمه این است که به جز خداى یکتا هیچ کس را نپرستیم و چیزى را شریک او قرار ندهیم و برخى را به جاى ربوبیت تعظیم نکنیم. اگر روى گرداندند بگویید که ما تسلیم فرمان خداوندیم.
آقاى رئیس جمهور، براساس آیات الهى، همه ما به عبادت یک خدا و پیروى از آموزه هاى پیامبران الهى خوانده شده ایم.
«که خداى واحدى را که فراتر از همه قدرت هاى جهان است، عبادت کنیم و بتوانیم کارهایى را انجام دهیم که وى خشنود شود.»
«خدایى که پیدا و پنهان، گذشته و آینده را مى داند و مى داند که در قلب بندگانش چه مى گذرد و کردار آنان را ثبت مى کند.»
«خدایى که مالک بهشت و زمین است و همه جهان محضر او است.»
«طرح جان به دستان او صورت گرفته و به بندگانش مژده رحمت و آمرزش گناهان را داده است.»
«او همراه ستمدیدگان و دشمن ستمگران است.»
«او رحمان و رحیم است، او یار مومنان است و آنها را از تاریکى به سوى نور رهنمون مى شود.»
«او شاهد کارهاى بندگانش است و از آنها مى خواهد که کارهاى خوب انجام دهند و در صراط مستقیم بمانند و پا برجاى باشند.»
«او از بندگانش مى خواهد که به پیام پیامبرانش توجه کنند و او شاهد کردار آنها است.»
«پایان بد صرفاً از آن کسانى است که زندگى این جهان را برگزیده اند، نافرمانى کرده اند و به بندگان خدا ستم روا داشته اند.»
«و بهشت خوب و جاودان از آن بندگانى است که از عظمت او مى ترسند و از هواى نفس خود پیروى نمى کنند.»
ما باور داریم که بازگشت به آموزه هاى پیامبران الهى تنها راهى است که به رستگارى منجر مى شود.
ما همچنین باور داریم که عالى جناب از آموزه هاى عیسى (ع ) پیروى مى کنید و به وعده الهى حکومت عدل بر روى زمین باور دارید.
ما نیز معتقدیم که عیسى مسیح (ع) یکى از پیامبران بزرگ قادر مطلق بود، نام او مکرراً در قرآن مورد ستایش قرار گرفته است، به طور مثال در قرآن نقل شده است: مسلماً الله خداى من و خداى تو است، بنابراین باید بندگى او را به جا بیاورید،  این راه درست است.
خدمت رسانى به قادر مطلق و اطاعت از او باور همه پیامبران آسمانى است.
خداى همه  در اروپا، آفریقا، آمریکا، اقیانوسیه و بقیه جهان، یکتا است.
او خداى قادرى است که مى خواهد راهنمایى کند و به همه بندگانش بزرگى ببخشد.
او به انسان ها عظمت بخشیده است.
افزون بر این، ما در کتاب مقدس مى خوانیم «خداى قادر به پیامبرانش معجزه و نشانه هاى روشن داده تا مردم را راهنمایى کنند و براى آنها نشانه هاى آسمانى بفرستند و آنها را از گناه و آلودگى تهذیب کنند و کتاب و میزان را فرستاده تا مردم به عدالت روى آورده و از طغیان دورى کنند.»
و آیات بالا را مى توان در همه کتاب هاى آسمانى مشاهده کرد.
پیامبران الهى وعده داده اند، روزى فرا خواهد رسید که انسان ها در محضر قادر مطلق گرد مى آیند و در آنجا به کردارشان پرداخته خواهد شد.
درستکاران به مکانى امن رهنمون مى شوند و بدکاران با کیفر آسمانى روبه رو خواهند شد. هر دو ما به چنین روزى باور داریم، اما ارزیابى اقدامات حکمرانان آسان نخواهد بود، زیرا ما باید پاسخگوى ملت هایمان و همه آنها که زندگى شان به طور مستقیم یا غیر مستقیم تحت تاثیر اقدامات ما قرار گرفته است، باشیم.
همه پیامبران، از صلح و آسایش براى انسان ها،  براساس توحید، عدالت و احترام به مقام انسانى سخن گفته اند.
آیا شما فکر نمى کنید که اگر همه ما به این باور برسیم و از این اصول پیروى کنیم که توحید، پرستش خدا، عدالت، احترام به شأن انسانى، باور به آخرت است، مى توانیم بر مشکلات کنونى جهان- که محصول نافرمانى از خداى قادر و آموزه هاى پیامبران است- غلبه کنیم و نقش خود را خوب بهبود بخشیم؟
آیا شما فکر نمى کنید که باور به این اصول صلح، دوستى و عدالت را ارتقا مى دهد و آنها را تضمین مى کند؟
آیا شما فکر نمى کنید که اصول مزبور و سایر اصول نانوشته به صورت جهانى مورد احترام هستند؟
آیا شما این دعوت را نخواهید پذیرفت؟ که بازگشتى حقیقى به آموزه هاى پیامبران است، براى توحید و عدالت، براى حفظ شأن انسانى و اطاعت از قادر مطلق و پیامبرانش؟
آقاى رئیس جمهور،
تاریخ به ما مى گوید که حکومت هاى ظالم و ستمگر باقى نمى مانند. خدا سرنوشت انسان ها را به خودشان سپرده است.
قادر مطلق جهان و انسان را به حال خود رها نکرده است. خیلى از چیزها برخلاف خواست ها و طرح هاى حکومت ها رخ داده است. این به ما مى گوید که قدرتى بزرگتر در کار است و همه رخدادها توسط او تعیین شده است.
آیا کسى مى تواند نشانه هاى تغییر جهان امروز را انکار کند؟ آیا امروز اوضاع جهان با یک سال پیش قابل مقایسه است؟ تغییرات با سرعت و با گامى متلاطم رخ مى دهد.
مردم جهان از وضع موجود شادمان نیستند و به وعده ها و نظراتى که توسط برخى از رهبران منفور جهان ارائه مى شود، توجهى نمى کنند.
بسیارى از مردم سراسر جهان احساس ناامنى مى کنند و با گسترش جنگ و ناامنى مخالفند و سیاست هاى مشکوک را نمى پذیرند و تائید نمى کنند.
مردم به شکاف فزاینده میان دارا و ندار و کشورهاى غنى و فقیر اعتراض مى کنند.
مردم از فساد فزاینده  بیزارند.
مردم بسیارى از کشورها نسبت به حمله به بنیاد فرهنگ ها و از هم پاشیدگى خانواده هایشان عصبانى هستند. آنها همچنین از محو شفقت و پروا بیمناکند.
مردم جهان به سازمان هاى بین المللى ایمان ندارند،  زیرا توسط این سازمان ها از حقوق آنها طرفدارى نمى شود.
لیبرالیسم و دموکراسى به سبک غربى قادر نبوده است که به تشخیص آرمان هاى انسانى کمک کند.
امروز این مفاهیم شکست خورده است. افراد با بصیرت اکنون صداى فروپاشى و سقوط این ایدئولوژى و اندیشه هاى نظام لیبرال دموکراسى را مى شنوند.
ما به طور فزاینده اى مردم جهان را مى بینیم که به یک نقطه کانونى اصلى - که قادر مطلق است در حال گرد آمدن هستند.
بدون شک، مردم از طریق ایمان به خدا و آموزه هاى پیامبران مى توانند بر مشکلاتشان فائق آیند.
سئوال من از شما این است: آیا شما مى خواهید به آنها ملحق شوید؟
آقاى رئیس جمهور،
چه ما خوشمان بیاید یا نه، دنیا در حال حرکت به سوى ایمان به قادر متعال و عدالت است و خواست خداوند بر همه چیز غلبه پیدا خواهد کرد.
والسلام على من التبع الهدى
محمود احمدى نژاد
رئیس جمهور جمهورى اسلامى ایران»

شعار تیم های فوتبال جام جهانی ۲۰۰۶  

ایران با ستارگان پارس
سایت رقابت هاى جام جهانى اقدام به انتشار شعارهاى تیم هاى حاضر در این مسابقات به شرح ذیل کرد:
• گروه A:
آلمان: «ما فوتبال هستیم»
اکوادور: «اکوادور زندگى ام، فوتبال تعصبم، جام هدفم»
لهستان: «سفید و قرمز، خطرناک و دلیر»
کاستاریکا: «تیم ما ارتش ماست و توپ اسلحه مان. به آلمان مى رویم و با تمام وجود خواهیم جنگید»
• گروه B:
انگلستان: «یک ملت، یک جام، یازده شیر»
پاراگوئه: «از قلب آمریکا ... این روحیه گوارایى است»
ترینیداد و توباگو: «این هم دلاوران سوکا، روحیه جنگندگى کارائیبى ها»
سوئد: «بجنگ! روحیه ات را نشان بده! بیا! همه شما را حمایت مى کنند»
• گروه C:
آرژانتین: «برخیز! آرژانتین در راه است.»
ساحل عاج: «فیل ها بجنبید! به روش خود جام را ببرید»
صربستان و مونته نگرو: «تنها به عشق بازى»
هلند: «نارنجى ها در راه طلایى شدن»
• گروه D:
مکزیک: «هیجان آزتک در سراسر جهان»
ایران: «ستارگان پارس»
آنگولا: «آنگولا در راه است، تیم ما، ملت ماست»
پرتغال: «با پرچمى کنار پنجره و ملتى در میدان، پرتغال پیروز است»
• گروه E:
ایتالیا: «آبى افتخار ما، ایتالیا در قلب ماست»
غنا: «ستارگان سیاه بروید، ستارگان جهان ما»
ایالات متحده: «با هم بازى مى کنیم و با هم مى بریم»
جمهورى چک: «ایمان و داشتن قدرت یک شیر، آرزوى ما براى پیروزى و هودارانمان است»
• گروه F:
برزیل: «وسیله اى که یکصد و هشتاد میلیون قلب برزیلى آن را کنترل مى کند»
کرواسى: «با آتشى در وجودمان، پیش به سوى مرحله نهایى»
استرالیا: «فوتبالیست هاى استرالیا، پیش به سوى افتخار»
ژاپن: «روحیه سامورایى تان را نشان دهید»
• گروه G:
فرانسه: «آزادى، برابرى، ژول ریمه»
سوئیس: «،۲۰۰۶ ساعت سوئیس است»
کره جنوبى: «کره، متحد، اسطوره  تمام نشدنى»
توگو: «انگیزه براى پیروزى و تشنگى براى موفقیت»
• گروه H:
اسپانیا: «اسپانیا، یک کشور، یک هدف»
اوکراین: «با حمایت ما، اوکراین نمى تواند موفق نشود!»
تونس: «عقاب هاى کارتاژ، بالاتر و قدرتمندتر از همیشه»

WEBBY AWADS 2006

 روز سه شنبه (۹ مه ۲۰۰۶) برندگان دهمین جوایز سالانه وبی (Webby Awards) که به اسکار اینترنت مشهور شده و همه ساله برای تقدیر از بهترین های اینترنت در زمینه طراحی و کاربرد وب از سوی مردم و متخصصین تعیین می شود، اعلام شدند.

گروه مجازی گوریلاز جایزه بهترین هنرمند وبی سال را گرفت

از میان شناخته شده ترین برندگان جوایز امسال می توان به ای اس پی ان (ESPN) در زمینه ورزش، اکسپدیا (Expedia) در مورد سفر و بانک آمریکا (Bank of America) در حوزه امور بانکی و پرداخت پولی اشاره کرد.

علاوه بر بی بی سی که سه جایزه را از آن خود کرده است، گوگل نیز چند جایزه کسب کرده است. نقشه گوگل (Google Maps) جایزه امور خدمات و گوگل زمین (Google Earth) جایزه بهترین طراحی دیداری/کارآیی و جایزه اینترنت پر سرعت را کسب کرده است.سایت فلیکر (Flickr) نیز که امکان انتشار عکس را به کاربران می دهد دو جایزه دریافت کرده است: بهترین مسیریابی/ساختار و بهترین کاربری.سایت روزنامه بریتانیایی گاردین نیز برای دومین سال پیاپی برنده جایزه وبی روزنامه شده است. جایزه صدای مردم در این رشته به روزنامه واشنگتن پست تعلق گرفته است.مردم همچنین سایت یاهو! را به عنوان سایتی که با آن وارد اینترنت می شوند یا خانه (HOME/WELCOME PAGE) معرفی کرده اند. جایزه پادکست نیز از آن صفحه پادکست یاهو! شده است.

بیتل ها در مقابل اپل مکینتاش بازنده شدند

زین الدین زیدان ‪ بازیکن فرانسوی تیم رئال مادرید اسپانیا، روز یکشنبه در حضور بیش از ‪ ۸۲‬هزار تن از هواداران این تیم، در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو از این تیم خداحافظی کرد.زیدان ماه گذشته اعلام کرد بعد از رقابتهای جام جهانی از فوتبال خداحافظی خواهد کرد. وی پنج سال عضو باشگاه رئال بود و با قرارداد ‪ ۷۲‬میلیون یورو که رکوردی بی‌سابقه در جهان بود، در سال ‪ ۲۰۰۱‬از یوونتوس به این تیم ملحق شد.تمام بلیت های این دیدار روز جمعه، ظرف کمتر از دو ساعت، فروخته شد.

پرسپولیس به فینال جام حذفی صعود کرد

اولین مسابقه مرحله نیمه نهایی جام حذفی با برتری تیم پرسپولیس به پایان رسید تا این تیم تهرانی نخستین فینالیست این جام لقب گیرد. در این مسابقه که از ساعت 30/15 دقیقه در ورزشگاه متقی ساری برگزار شد، تیم پرسپولیس موفق شد در ضربات پنالتی  نوژن را مغلوب کرده و به دیدار پایانی راه یابد.در پایان صد و بیست دقیقه قانونی و اضافه این مسابقه دو تیم به تساوی دو بر دو رضایت دادند. محسن پورحاجی (2+45) و کریم مهدیزاده (9+90) برای نوژن مازندران گلزنی کردند و مهرزاد معدنچی (42 و 89)  گل های تیم پرسپولیس را به ثمر رساند. اما در ضربات پنالتی پرسپولیس با نتیجه هفت بر شش نوژن را مغلوب کرد تا در مجموع با برتری 9 بر 8 جواز حضور در دیدار پایانی را بدست آورد. علی علیزاده، ابوالفضل حاجی زاده، محمدرضا ماهانی، الونگ الونگ، مهرزاد معدنچی، پژمان نوری و داوود سید عباسی در ضربات پنالتی موفق نشان دادند اما کریم باقری(اولین) و سهراب انتظاری(هفتمین) ضربه پنالتی را از دست دادند. *بازی را من ندیدم، چون دانشگاه بودم اما گزارش لحظه به لحظه را از طریق sms دنبال می کردم. از حامد و مهدی باز هم تشکر کنم. هر چند بعضی از لحظات بازی سکته sms داشتند. فقط ۱ بازی تا قهرمانی وای که چقدر دلم تنگ شده برای بازیهای آسیائی و به امید خدا قهرمانی در جام باشگاههای آسیا.من که اینقدر خوشحالم از دانشگاه یک راست آمدم اینجا!!! این هم برای برو بچ استقلالی که تا آخرین لحظات دست از جنگ روانی و کری با من آنهم در سر کلاس بر نمی داشتند. ببخشید نا قابله !! انشا الله قهرمان شدیم از خجالتتان در می آیم.۱=۱