تیم فوتبال پرسپولیس روز گذشته برای دومین بار در این فصل از رقابت ها در حالی که بازی را دو بر صفر از حریف خود پیش بود ، بر اثر اشتباه بازیکنان و آنچه از سوی قطبی از دست رفتن تمرکز خوانده می شد، مساوی کرد. این تیم در بازی با فجرسپاسی هم این اتفاق را تجربه کرد. آنچه در حال حاضر از اهمیت فراوانی برخوردار است این است که این گونه اتفاقات صرف نظر از اینکه سطح فوتبال ما را نشان می دهد از عمق آن هم پرده برمی دارد.
قطبی پس از پایان بازی با صبا باتری گفت:"گاهی به آسمان نگاه می کنم و می گویم خدایا این چه حرفه ای است که من دارم." قطبی پس از پایان دیداری که می توانست به قهرمانی احتمالی نیم فصل تیمش بینجامد هرگز به تصمیم جنجالی داور خرده نگرفت و گفت تیمش تمرکز خود را از دست داده و تقصیرات را به گردن گرفت. آن سو تر، ضیایی، سرمربی صبا باتری، به تحقیر همتای خود می پرداخت و تاکتیک های این مربی را استهزا می کرد.
ضیایی دوباره در برنامه رو در روی تلویزیونی و در حالی که در چند قدمی سرمربی پرسپولیس نشسته بود برای بارها و بارها تاکید کرد که حریفش هیچ حرفی برای گفتن نداشته و بیش از آنکه بخواهد در خصوص تیم خود حرف بزند، وارد حوزه ای شد که به او ارتباط نداشت. اما کیست که نداند صباباتری با تفکری که منجر به تساوی این تیم شود به گل تساوی دست پیدا نکرد. به گواه عنایت ، رئیس کمیته داوران، مدافع پرسپولیس به هیچ وجه مرتکب خطای پنالتی نشد و آیا در این شرایط مدیران صبا می توانند ادعا کنند افکار تاکتیکی آنها منجر به تساوی بازی شده است؟
پرسپولیس دو هفته قبل سایپا را شکست داد و در حالی که در آن بازی هرگز به ضرر تیم دایی قضاوت نشد، کاپیتان پیشین تیم ملی، انواع و اقسام الفاظ را در خصوص تیم پیشین خود بر زبان آورد. محمود یاوری هفته بعد پس از شکست مقابل پرسپولیس مقابل خبرنگاران قرار گرفت و گفت حریفش برای نباختن به شیراز آمده بود. پیش از این مربیانی چون حجازی، میثاقیان، احمدزاده و فیروز کریمی از عملکرد تیم پرسپولیس انتقاد کرده بودند و با این همه قطبی، همواره پس از پایان هر دیدار از بازی خوب حریفان خود تمجید کرده و به مربیان آنها تبریک گفته است.
عمق فوتبال ایران که پیش تر سخن از آن رفت ، نشان از این دارد که مربیان ما به جای اینکه نقص های خود را برطرف کنند ، ناکامی های خود را به زمین و زمان نسبت می دهند و حریف را به با انتقاد می گیرند و... و هرگز گاهی به آسمان نگاه نمی کنند. انرژی مثبت که قطبی از آن حرف می زند در پندار، گفتار و کردارش مشهود است و وظیفه جامعه فوتبال و بخصوص مربیان است که اخلاق حرفه ای را بیاموزند حتی از کسی که بیگانه اش می خوانند.
