انسانی افسرده را در مریخ پیدا کردند !!

عکسی که در اواخر سال گذشته میلادی توسط کاوشگر اسپریت سازمان ناسا از سطح کره مریخ گرفته شده بود این تصور چندین ساله را که حیات در کره مریخ وجود دارد را شدت بخشید  . تصویر جسمی شبیه پیکره انسان را بر روی مریخ نشان می دهد. بلافاصله سایتهای اینترنتی زیادی به موضوع پرداختند و عکس را بطورت زنی افسرده زنده نشسته روی کوه تفسیر کردند .

اما واقعا این جسم چیست ؟ ستاره شناسان  انرا فقط قطعه ای سنگ دانسته اند . از آنجایی که مریخ ۳۵ میلیون مایل از زمین فاصله دارد حتی بهترین تلسکوپ ها هم قادر به تشخیص جزئیات اشیا نیستند .

ستاره شناسان معتقدند به همان دلیلی که باعث می شود مردم صورتهایی را در ابر ها یا لکه های قهوه ببینند این عکس را هم انسان می بینند . بعلاوه مساله این است که اگر حیاتی هم در این سیاره باشد تا چه حدی این حیات می تواند شبیه انسان باشد ؟ پاسخ این سوال در آینده ای نزدیک روشن خواهد شد.

سلام بر امامی که سه روز هم دوری ابا عبدالله الحسین(ع) را تاب نیاورد

امام سجاد(ع) در هر شبانه روز همچون امیرالمؤ منین علی علیه السّلام هزار رکعت نماز به جا می‌آوردند، پانصد درخت خرما ‏داشتتند که کنار هر درختی دو رکعت نماز می‌خواند.

چون آماده نماز می‌گردید، رنگ چهره‌اش دگرگون می‌گشت و به هنگام ایستادن به نماز، همچون عبدی ‏ذلیل و فروتن که در برابر پادشاهی عظیم و جلیل قرار گرفته؛ و تمام اعضأ بدنش از ترس و خوف الهی ‏می‌لرزید.نمازش همانند کسی بود که در حال وداع و آخرین ملاقات و دیدار با پروردگارش باشد.

هنگام نماز به هیچ کسی و هیچ سمتی توجّه نداشت؛ و تمام توجّهش به خدای متعال بود، به طوری که ‏گاهی عبایش از روی شانه هایش می‌افتاد و اهمیّتی نمی‌داد، وقتی به حضرتش گفته می‌شد، در پاسخ ‏می‌فرمود: آیا نمی‌دانید در مقابل چه قدرتی ایستاده و با چه کسی سخن می‌گویم؟!

می گفتند: پس وای بر حال ما که به جهت نمازهایمان بیچاره و هلاک خواهیم گشت؛ و حضرت می‌فرمود: ‏نافله بخوانید، همانا که نمازهای نافله جبران ضعف‌ها را می‌نماید.

فرازی از حدیث های هدایت بخش امام سید الساجدین(ع)

1. شادمانی و راضی بودن به سخت‌ترین مقدّرات الهی از عالی‌ترین مراتب ایمان و یقین خواهد بود.
2. هنگامی که قائم ما (حضرت حجّت، روحی له الفدأ و عجّ) قیام و خروج نماید خداوند بلا و آفت را از شیعیان ‏و پیروان ما بر می‌دارد ودل‌های ایشان را همانند قطعه آهن محکم می‌نماید، و نیرو و قوّت هر یک از ایشان ‏به مقدار نیروی چهل نفر دیگران خواهد شد.‏
3. تعجّب دارم از کسی که نسبت به تشخیص خوب و بد خوراکش ‍ اهتمام می‌ورزد که مبادا ضرری به او ‏برسد، چگونه نسبت به گناهان و دیگر کارهایش اهمیّت نمی‌دهد، و نسبت به مفاسد دنیائی، آخرتی ‏روحی، فکری، اخلاقی و... بی تفاوت است.‏
4. دنیا همچون نیمه خواب (چرت ) است و آخرت بیداری می‌باشد و ما در این میان رهگذر، بین خواب و بیداری ‏به سر می‌بریم.‏
5. هر روز صبحگاهان زبان انسان بر تمام اعضأ و جوارحش وارد می‌شود و می‌گوید: چگونه اید؟ و در چه ‏وضعیّتی هستید؟
6. جواب دهند: اگر تو ما را رها کنی خوب و آسوده هستیم، چون که ما به وسیله تو مورد ثواب و عقاب قرار ‏می‌گیریم.‏
7. چنانچه مردم منافع و فضایل تحصیل علوم را می‌دانستند هر آینه آن را تحصیل می‌کردند گرچه با ریخته ‏شدن و یا فرو رفتن زیر آب‌ها در گرداب‌های خطرناک باشد.‏
8. بعد از معرفت به خداوند چیزی محبوب‌تر از دور نگه داشتن شکم و عورت - از آلودگی‌ها و هوسرانی‌ها و ‏گناهان - نیست، و نیز محبوبترین کارها نزد خداوند مناجات و درخواست نیازمندیها به درگاهش ‍ می‌باشد.‏
9. ای فرزند آدم (ای انسان، تو) خواهی مُرد و سپس محشور می‌شوی و در پیشگاه خداوند جهت سوال و ‏جواب احضار خواهی شد، پس جوابی (قانع کننده و صحیح در مقابل سؤ ال ها) مهیّا و آماده کن.‏
10. نظر کردن مؤ من به صورت برادر مؤ منش از روی علاقه و محبّت عبادت است.‏
11. سعادت و خوشبختی انسان در حفظ و کنترل اعضأ و جوارح خود از هرگونه کار زشت و خلاف است.
12. چنانچه شخصی تو را بدگویی کند، و سپس برگردد و پوزش طلبد، عذرخواهی و پوزش او را پذیرا باش.‏‏

13. یک‎ ‎مسلمان باید برنامه روزانه‌اش چنین باشد‎ ؛

    1. به کار بستن کار خیر‎
    2. دوری از‎ ‎شر و گناه
    3.  شکر نعمتها
    4. پیروی از سنت‌های الهی
    5. ‏ پرهیز از‎ ‎بدعتها‎
    6. ‏ امر به معروف
    7.  نهی از منکر‎
    8. ‏ طرفداری از مکتب اسلام
    9. ‏ نکوهش باطل و مبارزه با آن
    10. ‏ یاری حق و گرامی داشتن آن
    11. ‏ ارشاد و راهنمایی گمراه
    12. ‏ معاونت ناتوان (یاری رساندن به ناتوان)‎
    13. ‏ فریادرسی مظلوم
    14.  نهایت استفاده از وقت

 خدایم تا خداست و این عالم به پاست مسیر قلب من به سوی کربلاست ...