شهریار٬ فوتبال ایران را نجات می دهد

بالاخره بعد از چند ماه سر کار بودن تمام ارگان فوتبال ایران و مردم دیروز علی دایی آقای گل جهان که فوتبال ایران با نام او هویت پیدا می کند به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب شد.

علی دایی سرمربی جوان تیم ملی فوتبال ایران صاحب چنان شخصیت و دانشی از فوتبال است که من مطمئن هستم تا مدت ها با خیال راحت بازی های تیم ملی را دنبال خواهیم کرد و از آن لذت خواهیم برد.دایی که سابقه سالها بازی در سطح اول فوتبال دنیا را دارد و تا مرز قهرمانی باشکوه در جام باشگاههای اروپا ( 1999) را به همراه تیم بایرن مونیخ پیش رفت که البته در آن بازی تاریخ ساز که هیچ گاه از ذهن فوتبالدوستان حرفه ای فراموش نمی شود در حالی که بایرن تا دقیقه ۹۰ بازی با یک گل پیش بود با یک معجزه الکس فرگوسنی منچستر یونایتد در عرض ۳ دقیقه ۲ گل زد و دایی را از یک افتخار جاودانه محروم کرد، چه کسی یادش می رود لحظه ای که پادشاه گل جهان با ناراحتی مدال نقره را به گردنش آویخت.

آیا کسی که دایی مرد روز فوتبال اروپا بود را فراموش می کند روزهایی که دایی در لباس تیم هرتابرلین برای اولین بار این تیم بی نام و نشان را با گلهایی که به تیم هایی همچون آث میلان و چلسی را زد به دور دوم جام باشگاههای اروپا رساند.هرتا برلین الان کجاست ؟! همیشه این جاه طلب بودن دایی بوده این میل به جلو رفتن او بوده که برای خود و تیمش جاودانگی بهمراه آورده.درست مثل قهرمانی همین سال پیش دایی که در اولین حضورش در بروی نیمکت مربیگری سایپا کرج بدست آمد.همه ما باید محکم پشت این سرمایه ملی بایستیم و برای یک بار هم شد چشم دیدن موفقیت یک هموطن را داشته باشیم (با معذرت) تا مردی که همین چند روز پیش از طرف نهاد فرماندهی فوتبال جهان (FiFA) برای نایب ریسی کمیته جوانان فیفا نامزد شده را در راه رسیدن به موفقیت یاری کنیم.

علی دایی می تواند با استفاده از تجربه بی نظیرش و قدرت فرماندهی خوبش و میل به موفقیت های تازه، فوتبال ایران را به ساحل خوشبختی برساند.همه این ها گفته شد اما دلیل نمی شود تا نگویم که این شهریار ناب فوتبال ایران باید در بعضی از اندیشه هایش تغیراتی هر چند کوچک بوجود بیاورد تا همه را مجاب کند که علی دایی در راس فرماندهی فوتبال ایران شایسته ترین است  و یکی از این موارد به نوع تعامل سرمربی جدید تیم ملی فوتبال ایران با رسانه ها بر می گردد که آنچنان گرم نیست که مقصر هر دو طرف هستند که یکی دائما با انتقادات مخرب و غیر فنی وی را تحت فشار بی امان می گذاشتند ( همان هایی که منتظر بودند دایی برود تا جانشینان دایی بتوانند خودشان را نشان دهند همان هایی که مغرضانه گلهایی بی شمارش را زیر سوال می بردند تا ارزش تلاش و تعصبش را کم کنند ... کجایید منتقدان دایی حالا که تیم ملی ایران مدت ها از زدن حتی یک گل بله یک گل حتی به همین تیم هایی که دایی به آنها یک سبد گل می زد عاجزند و در تهران به تیم سوریه هم نتوانستند یک گل بزند و ... ) از طرفی علی دایی هم نباید زیاد به گذشته توجه کند چرا که رسانه ها حتی منتقد تاثیر قابل توجه ای بر مردم عام دارند.البته من به شخصه از این که دایی به کسی نه باج می دهد و نه اجازه می دهد کسی پایش را از گلیمش دراز کند لذت می برم.

علی دایی هر چه بدست آورده از تلاش خودش بوده و بس نه حمایتی پشت سرش بود و نه حتی یک بازی خداحافظی در شان بازیکنی که فوتبال دنیا ما را به نام او می شناسند.اما همین مرد براحتی در خدمت به فوتبال کشورش هست و ما باید از امروز برای جبران گذشته و بدست آوردن آینده درخشان برا ی فوتبال ملی خودمان از این مرد حمایت کنیم.

بازیکن پرتلاش فوتبال ایران که گلهای بی شمارش را هنوز در خاطرها به یاد داریم دارای چنان انرژی و اراده ای است که هیچ گاه از مشکلات پا پس نمی کشد و این کمک بزرگی به فوتبال ایران خواهد کرد تا بطور سیستماتیک دچار تحول شود و چه کسی بهتر از مرد ی که اجازه هیچ گونه دخالتی را به کسی نمی دهد

در انتها هم این انتخاب رو به همه پرسپولیسی ها تبریک می گم که بالاخره این علی دائی بود که سرمربی تیم ملی فوتبال ایران شد تا به افتخارات بی شمار تیم فوتبال پرسپولیس باز هم برگ سبزی اضافه شود و از طرفی افشین قطبی همچنان امپراطوریش را در پرسپولیس ادامه می دهد تا انشاالله قهرمانی در لیگ برتر امسال که بازی دیروز پرسپولیس - فجر سپاسی مزه ابتدایی اون رو در دهان ها انداخته است !! هر چه زودتر بدست بیاد.